آرشیو

آرشیو...

آرشیو...

دفتری بود که گاهی من و تو می نوشتیم در آن از غم و شادی و رویاهامان از گلایه هایی که ز دنیا داشتیم من نوشتم از تو: که اگر با تو قرارم باشد تا ابد خواب به چشم من بی خواب نخواهد آمد که اگر دل به دلم بسپاری و اگر همسفر من گردی من تو را خواهم برد تا فراسوی خیال تا بدانجا که تو باشی و من و عشق و خدا!!! تو نوشتی از من: من که تنها بودم با تو شاعر گشتم با تو گریه کردم با تو خندیدم و رفتم تا عشق نازنیم ای یار من نوشتم هر بار با تو خوشبخترین انسانم… ولی افسوس مدتی هست که دیگر نه قلم دست تو مانده است و نه من!!! آرشیو...

 

آمدی جانم به قربانت چه زیبا آمدی                         با صدایی دلنشین با شور و غوغا آمدی

 

 

جمله خوشحال اند و تحسینت کنند                               گفته اند بهر دوای درد دلها آمدی

 

ای انیس عاشقان ای مونس شبهای تار                               تو چراغ پر فروغی و مصفا آمدی

چندصباحی روز و شب بر پنجره زل می زنم               دیدگانم فرش راهت چون شکیبا آمدی

شادی و شور و شعف را در دلم حس می کنم                چون برای آشتی با این دل ما آمدی

تو که لیلی زمانی و منم مجنون دهر                             مرحبا بر تو که آخر همچو رویا آمدی

گر همه محو تماشای جمالت گشته اند                        زین سبب باشد که تو با قد رعنا آمدی

^{گفتمت عشق مرا در سینه ات داری هنوز               خنده ای کردی که تو با عشق اینجا آمدی}

 

آرشیو...

 

نگاه آخرت جا ماند.... تو رفتی

نگاهت قد کشید به اندازه ی تمام سال های نبودنت ، به اندازه ی تمام حسرت های نداشتنت

تو رفتی آخرین نگاهت گره خورد در تمام گره های زندگی ام  ، نگاهت فریاد کشید در تمام لحظه های خالی از زمزمه هایت ،  تو نبودی  ، رفته بودی ، برای همیشه...

پیدایت نشد هیچ کجای این خاکی زمین  ، تو نبودی... رفته بودی

نگاه آخرت را جای گذاشتی ، همان نگاهی که با من بی تو بزرگ شد  ، همان نگاهی که نفس می کشد

همان نگاهی که حرف می زند

آخرین نگاهت همیشه اولین است

اولین امید بودنم

اولین دلگرم ی ام ...

جای جای خانه ام پر شده از قاب عکس رفتنت ، تو رفتی و رنگ غمین نگاهت پاشیده شد بر دیواره های دلم

آخرین نگاهت جاماند..

من و نگاهت در سوگ رفتنت یکی شدیم

همه جا من بودم و نگاه تو  ،   تو شدی چشمان من و من از نگاه تو خودم را می دیدم  و چه بیچاره بود من...

سالهاست که در تقویم انتظارم رفته ای و تنها یادگارت جاماند در حجم چشمانم...

آخرین نگاهت جا ماند در من

در شمارش روزهای بی تو

 

در دستان بی رمقم

دستانی که دیگر هرگز لمست نخواهد کرد ، هرگز

 

آرشیو...